Znaki interpunkcyjne to temat rzeka, który najczęściej przepływa obok nieświadomych użytkowników języka. Choć w codziennej komunikacji nie zastanawiamy się nad regułami warunkującymi ich zastosowanie, warto je znać niezależnie od tego, czy pracujemy z tekstami, czy po prostu zależy nam na poprawnej pisowni.
W przypadku bohaterów dzisiejszego wpisu – myślnika, półpauzy i dywizu – sprawę nieco komplikuje fakt, że zasady ich użycia nieco różnią się się w zależności od języka, podobnie jak w przypadku cudzysłowu (zobacz tutaj). Zatrzymajmy się jednak na polszczyźnie, bo nawet tutaj znajdziemy całkiem sporo zasad i wyjątków od nich. Czym różnią się poszczególne kreski i w jaki sposób należy je stosować?
Myślnik – zapewnia przestrzeń do namysłu
Jak wygląda myślnik? To najdłuższy z omawianych dziś znaków, inaczej pauza (—). Używamy go do oznaczenia zawieszenia głosu lub przerwy w wypowiedzi, np. Znalazłem nową pasję — kajakarstwo górskie, a także przed wyrażeniem uogólniającym treść wyszczególnioną w poprzednim członie zdania, np. Stosy książek, sprzęt do ćwiczeń i armia roślin doniczkowych — to wszystko mieściło się w niedużym pokoiku. Pauzy stosuje się również do zaznaczenia początków wypowiedzi w dialogu oraz przy wyliczeniach. Kolejne zastosowanie tego znaku to wyodrębnianie wtrąceń w zdaniu, np. Ten wyjazd — jak stwierdziłam po powrocie — był beznadziejnym pomysłem. Warto pamiętać, że pisownia polska zakłada użycie spacji po obu stronach myślnika.
Jak zrobić długi myślnik?
Na klawiaturze nie znajdziemy (długiego) myślnika. Można jednak za jej pomocą łatwo wstawić ten znak. Naciśnij i przytrzymaj klawisz Alt, a następnie wpisz kod znaku na klawiaturze numerycznej: 0151 (dalej trzymając wciśnięty klawisz Alt). Na komputerze Mac wciśnij Option + Shift + – (minus). Aby wstawić znak Unicode, wpisz kod znaku 2014, naciśnij klawisz Alt, a następnie klawisz X. Kolejną opcją jest wstawienie wybranego znaku z opcji wstawiania znaków specjalnych w górnym menu edytora tekstu lub poprzez skopiowanie go z wyszukiwarki internetowej.
Półpauza – kreska uniwersalna
Jak sama nazwa wskazuje, półpauza to znak interpunkcyjny nieco krótszy niż myślnik (–). Służy do określania przedziałów liczbowych, np. w godzinach 14–16, str. 56–63 (dość powszechnym błędem popełnianym przez Polaków jest otaczanie półpauzy pełniącej tę funkcję spacjami). Co istotne, myślnik jest coraz częściej zastępowany półpauzą, co można zauważyć również w tym artykule. Jest to podyktowane względami estetycznymi – tak długi znak typograficzny jak myślnik zajmuje zbyt dużo miejsca w tekście. Pamiętajmy, że półpauzę pełniącą funkcję myślnika należy otoczyć spacjami.
Jak zrobić półpauzę?
Kod ASCII na zrobienie półpauzy to Alt + 0150. Możesz też przytrzymać Shift i znak odejmowania na bocznej klawiaturze numerycznej. Kod Unicode to U+2013. Na komputerze Mac wciśnij Option + – (minus). Ułatwieniem jest fakt, że przy półpauzach w tekście stosuje się spacje, a przy dywizach nie, więc dywiz w edytorach tekstu najczęściej automatycznie zmienia się na półpauzę, jeśli wstawimy przy niej spację.
Dywiz – ten, który łączy
Dywiz, inaczej łącznik (-), jest najkrótszym znakiem ze wszystkich trzech. W przeciwieństwie do swoich większych krewniaków nie występuje między dwoma wyrazami, a jest znakiem międzywyrazowym, co czyni go znakiem ortograficznym, a nie interpunkcyjnym. Zastosowanie łącznika to połączenia wyrazów, np. biało-czerwony, Konstancin-Jeziorna. Także nazwiska dwuczłonowe zapiszemy z łącznikiem, np. Skłodowska-Curie. Poprawne jest też jego użycie w przedziałach liczbowych zamiast półpauzy. Dywizu nie otaczamy spacjami, jedynie w przypadku takich wyrażeń jak np. dwu- lub trzyosobowy konieczne jest użycie spacji w sposób widoczny w przykładzie.
Jak zrobić dywiz?
Kod ASCII na zrobienie półpauzy to Alt + 45. Dywiz jest też najłatwiej dostępny na klawiaturze – na górnym spisie cyfr za zerem lub na bocznej klawiaturze numerycznej pod postacią znaku odejmowania. W standardzie Unicode ma kilka kodów:
- U+002D
- U+2010
- U+2011 – dywiz nierozdzielający (zapobiega przenoszeniu wyrazów)
Dywiz, myślnik a półpauza – jak odnaleźć się w gąszczu kresek?
| Myślnik | Półpauza | Dywiz | |
| Wygląd | — | – | – |
| Kod ASCII | Alt + 0151 | Alt + 0150 | Alt + 45 (lub znak minus) |
| Mac | Option + Shift + minus | Option + minus | znak minus |
| Użycie | Przerwa w wypowiedzi
Wtrącenia w zdaniu Dialogi Podsumowanie wcześniejszego wyliczenia |
Przedziały liczbowe
Czasem zamiast myślnika (estetycznie) |
Łączenie wyrazów w jedną całość
Nazwiska dwuczłonowe Opcjonalnie do przedziałów liczbowych |
| Spacje | Tak – spacja zawsze z obu stron | Bez spacji przy przedziałach
Ze spacjami, gdy pełni funkcję myślnika |
Nie – zawsze bez spacji |
Przenikające się zastosowania półpauzy, dywizu i myślnika mogą skutecznie zniechęcić do prób zrozumienia ich poprawnego użytkowania. Podpowiadamy jednak, aby zapamiętać podstawowe rozróżnienie: miejsce myślnika i półpauzy jest między wyrazami, a dywiz łączy osobne wyrazy w jedną całość. Jeśli chodzi o nakładające się na siebie zasady użycia poszczególnych znaków, proponujemy wybrać taką konwencję, która odpowiada nam najbardziej, i stosować ją konsekwentnie w każdym redagowanym tekście.
Poprawne zastosowanie znaków interpunkcyjnych to nie fizyka kwantowa i można opanować tę umiejętność stosunkowo niewielkim nakładem energii. Rezultatem będzie wyższa jakość pisanych przez nas wiadomości, wypracowań, raportów czy każdego innego tekstu, który wyjdzie spod naszego długopisu czy klawiatury – a to na pewno świadczy o naszej wiedzy, wykształceniu i profesjonalnym podejściu do odbiorcy.